Στοιχεία για το έργο:

Εκτός παιδιάς (Οφσάιντ) του Σέρτζι Μπελμπέλ

 

1. Μεταφρασμένος τίτλος : Εκτός παιδιάς (Οφσάιντ)

2. Πρωτότυπος τίτλος: Fora de joc

3. Συγγραφέας: Σέρτζι Μπελμπέλ

4. Ημερομηνία και τόπος συγγραφής: Βαρκελώνη, 2009

5. Γλώσσα πρωτοτύπου: Καταλανική

6. Μεταφράστρια: Μαρία Χατζηεμμανουήλ

7. Έτος μετάφρασης: 2013

8. Δικαιώματα παράστασης: α. Για το έργο:

qdequintanilla
agencia y productora
Plaza del Callao 1, Planta 6ª 
Edificio Callao - Oficina 608
28013 Madrid · España
www.qdequintanilla.com
Tel: +34.91.523.77.51
Móvil:+34.606.25.88.17
Skype: qdequintanilla

β. Για τη μετάφραση:

Μαρία Χατζηεμμανουήλ

Μάμαλη 26β, Π.Φάληρο

Τ.Κ.17563, Αθήνα

τηλ. 0030 6944 626 726

www.teatropasion.gr

 

9. Πρώτη έκδοση του πρωτότυπου κειμένου: Το έργο δεν έχει εκδοθεί στην καταλανική γλώσσα, έχει εκδοθεί όμως στην αγγλική γλώσσα (Μετάφραση: Marion Peter Holt, Estreno Contemporary Spanish Plays, Nº 35, New York, 2012) και στη δανική (Μετάφραση: Simon Κ Boberg, έκδοση facsimile, του Husets Teater στην Κοπεγχάγη)

Η μετάφραση του έργου στην ελληνική γλώσσα δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2015 στην ιστοσελίδα www.catalandrama.cat

Δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα σε έντυπη έκδοση στην ελληνική γλώσσα.

10. Πρώτη παράσταση του πρωτότυπου έργου: Ιούλιος 2010, στο Teatre Capitol της Βαρκελώνης, στο πλαίσιο του Festival Grec. Σκηνοθεσία: Κριστίνα Κλεμέντε

Παράσταση της μετάφρασης: Το έργο δεν έχει παρασταθεί ακόμα στην ελληνική γλώσσα, έχει γίνει μόνο ένα θεατρικό αναλόγιο τον Μάρτιο του 2014 στο Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας, σε σκηνοθεσία της Κυριακής Σπανού, παρουσία του συγγραφέα.

11. Άλλες μεταφράσεις του έργου υπάρχουν στις εξής γλώσσες: αγγλική, ισπανική, δανική, γερμανική, ρουμανική.

12. Χαρακτήρες: 2Γ, 3Α

13. Βιογραφικό του συγγραφέα

Ο Σέρτζι Μπελμπέλ γεννήθηκε στην Τερράσα (Βαρκελώνη) το 1963. Είναι θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και μεταφραστής θεάτρου. Σπούδασε Ρομανική και Γαλλική φιλολογία στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης. Είναι καθηγητής δραματουργίας στο Ινστιτούτο Θεάτρου της Βαρκελώνης από το 1988. Από το 2006 μέχρι το 2012 ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού θεάτρου της Καταλονίας.

Έχει γράψει περισσότερα από είκοσι θεατρικά έργα, από τα οποία αξίζει ιδιαίτερα να αναφέρουμε τα εξής: Έλσα Σνάιντερ, Συζυγικό κρεβάτι, Χάδια, Μετά τη βροχή, Μια στιγμή πριν, Το αίμα, Ο καιρός των Πλανκ, ΞένοιΚινητό, Εκτός παιδιάς (Οφσάιντ) και Στην Τοσκάνη. Πολλά από αυτά τα έργα έχουν παρασταθεί με επιτυχία σε αρκετές χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής Έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, έργα των Μολιέρου, Γκολντόνι,Κολτές, Μαριβώ, Ντε Φίλιππο, Γιον Φόσσε και Μπέκετ.

Έχει σκηνοθετήσει έργα κλασικών και σύγχρονων συγγραφέων, μεταξύ άλλων των Σαίξπηρ, Καλδερόν, Μολιέρου, Γκολντόνι, Κολτές, Μαριβώ, Ντε Φίλιππο, Μάμετ, Μπενέτ ι Ζουρνέτ, Δαβίδ Πλάνα και Τζόρντι Γκαλθεράν.

Έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με το Εθνικό Βραβείο Δραματικής Λογοτεχνίας της Αυτόνομης Κυβέρνησης της Καταλονίας, το Εθνικό Βραβείο Δραματικής Λογοτεχνίας του Υπουργείου Πολιτισμού της Ισπανίας, το Βραβείο Μολιέρου 1999 για την καλύτερη κωμωδία (Μετά τη βροχή), το Εθνικό Βραβείο Θεάτρου της  Αυτόνομης Κυβέρνησης της Καταλονίας, το Βραβείο ΜΑΧ για τις Σκηνικές Τέχνες του 2002 για τις διεθνείς παραγωγές των έργων του, το Βραβείο της πόλης της Βαρκελώνης το 2003 για τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του έργου του Ντε Φίλιππο Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα, στο Εθνικό Θέατρο της Καταλονίας.

 

Σύντομη ανάλυση του έργου:

 

Το Εκτός παιδιάς (Οφσάιντ), είναι η ιστορία μιας τετραμελούς μικροαστικής οικογένειας και του λατινοαμερικανού μετανάστη που φροντίζει τον παππού. Η οικονομική κρίση, θα διαταράξει σημαντικά τις προσδοκίες και τις φιλοδοξίες όλων τους, είναι όμως ουσιαστικά απλώς ένα πρόσχημα για να διερευνηθούν οι σχέσεις ανάμεσα στους χαρακτήρες, οι αδυναμίες τους, οι αξίες, οι επιθυμίες τους. Και όλα αυτά με μεγάλες δόσεις ανατρεπτικού χιούμορ και φαντασίας. Μια κωμωδία υψηλού κινδύνου για την οικογένεια, το ποδόσφαιρο και την οικονομική κρίση.

 

Περίληψη του έργου

Ο 82χρονος Ζουζέπ, ζει στο σπίτι του με τον Ρίκυ, τον νοτιοαμερικανό γηροκόμο του. Η κόρη τού Ζουζέπ, η Άννα, και ο σύζυγός της Πολ, βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση λόγω της οικονομικής κρίσης, της κρίσης που περνάει ο γάμος τους, αλλά και της επιθυμίας τους να στείλουν τη 18χρονη κόρη τους Λίζα για σπουδές στις ΗΠΑ. Καθώς η απειλή για το μέλλον της οικογένειας μεγαλώνει, η Άννα διαπιστώνει σύντομα πως η μόνη λύση για να χρηματοδοτηθούν οι σπουδές της κόρης της είναι να φύγει από τη μέση ο πατέρας της, να μπει σε ένα δημόσιο γηροκομείο, ώστε να εξοικονομήσουν τα χρήματα που στοιχίζει ο οικιακός βοηθός και να κερδίσουν κι άλλα ενοικιάζοντας το σπίτι του. Αυτό όμως είναι πολύ δυσκολότερο απ’ όσο φαίνεται, και όταν πια η απόγνωση κορυφώνεται… όλα είναι πιθανόν να συμβούν!

 

Απόσπασμα του έργου από την 7η σκηνή.

 

ΠΟΛ: Δεν ξέρω τι να κάνω για να τον βοηθήσω.

ΛΙΖΑ: Μια ζωή τον βοηθούσες.

ΠΟΛ: Τώρα όμως με χρειάζεται περισσότερο από ποτέ. Η Λάουρα τον παράτησε. Ω. Ω.

ΛΙΖΑ: Τι είναι;

ΠΟΛ: Σκέφτομαι πως θα μπορούσε να' χε συμβεί σε μένα. Για έναν χρόνο και κάτι...

ΛΙΖΑ: Για έναν χρόνο... τι;

ΠΟΛ: Ο Ζαν μόλις έκλεισε τα πενήντα πέντε. Εγώ πόσο είμαι;

ΛΙΖΑ: Πενήντα τρία;

ΠΟΛ: Τον άλλο μήνα κλείνω τα πενήντα τέσσερα. Για έναν χρόνο και κάτι, τη γλύτωσα.  

ΛΙΖΑ: Θα παίρνει όμως μια σύνταξη. Θα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Ν' αφιερώνει τον χρόνο του σε ό,τι πραγματικά του αρέσει. Εξαρτάται πώς το βλέπεις,  μπορεί να είναι και τύχη.

ΠΟΛ: Η σύνταξη δεν είναι ούτε το σαράντα τοις εκατό του μισθού του. Δεν θα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, αλλά ό,τι του επιτρέπει η μίζερη σύνταξη που του αναλογεί. Είναι απίστευτο, πενήντα πέντε χρόνων, με ένα σώμα υγιές και δυνατό ακόμα, να σου μένει πάνω απ' το ένα τρίτο της ζωής για να ζήσεις, και μια παγκόσμια κωλοκατάσταση, που την έχουν φτιάξει όσοι κινούν τα γρανάζια αυτής της σκατομηχανής, να σε καταδικάζει σε θάνατο. Το ένα τρίτο της ζωής σου το περνάς κοιμισμένος, το άλλο ένα τρίτο σπουδάζοντας και δουλεύοντας και το τελευταίο αργοπεθαίνοντας. Και τα τρία τρίτα τα περνάς προσπαθώντας να καταλάβεις ποιο είναι το νόημα σε όλο αυτό. Ω. Ω.

ΛΙΖΑ: Τα βλέπεις όλα κατάμαυρα. Τι έχεις πάλι, μπαμπά;

ΠΟΛ: Δεν ξέρω πώς να το πω στη μητέρα σου...

ΛΙΖΑ: ...;

ΠΟΛ: Έδωσα ένα δάνειο στον Ζαν. Με την πρόωρη σύνταξη και το διαζυγιο, έχει διαλυθεί. Προτού, λοιπόν, αποπειραθεί ξανά...

ΛΙΖΑ: Αποπειραθεί ξανά, τι;

ΠΟΛ: Τίποτα...

ΛΙΖΑ: Πόσα του έδωσες;

ΠΟΛ: Όλες τις οικονομίες μου.

ΛΙΖΑ: Μπαμπά.

ΠΟΛ: Ένιωθα... Ο Ζαν ήταν ο καλύτερος υπάλληλος της εταιρείας. Καλύτερος κι από μένα, κι από όλους αυτούς τους αλαζόνες πιτσιρικάδες με τα σπουδαία βιογραφικά που ήρθαν τελευταία. Είναι άδικο. Σώθηκα παρά ένα χρόνο και κάτι. Κι εκείνος καταδικάστηκε, για μερικούς μήνες παραπάνω. Ένιωσα... ένοχος. Πώς μπορεί να καταλάβει κανείς ένα πράγμα τόσο παράλογο;

 ΛΙΖΑ: Η κρίση. Μας οδηγεί σε ενέργειες τρελές, αλλά απαραίτητες, φαντάζομαι. Το ερώτημα είναι, αν ήταν απόλυτα αναγκαίο να δώσεις όλες τις οικονομίες σου στον Ζαν, τώρα που, εκτός των άλλων, σου έκαναν και περικοπές στον μισθό.

ΠΟΛ: Ήταν. Είναι.

ΛΙΖΑ: Για να συνεχίσει να σε θεωρεί τον καλύτερό του φίλο, μπορεί.

ΠΟΛ: Τι θα πει η μαμά όταν το μάθει;

ΛΙΖΑ: Θα βάλει τις φωνές, μάλλον. Θα σε στολίσει με όλα τα κοσμητικά. Θα σου πει πως, για τον καλύτερό σου φίλο, κάνεις πράγματα που δεν κάνεις για την οικογένειά σου. Πως είσαι κακός σύζυγος και κακός πατέρας.

ΠΟΛ: Το σκέφτεσαι κι εσύ αυτό;

ΛΙΖΑ: Πως είσαι κακός σύζυγος; Δεν το ξέρω. Πως είσαι κακός πατέρας, ναι. Μερικές φορές.

ΠΟΛ: Πότε, ας πούμε;

ΛΙΖΑ: Τώρα. Αυτή τη στιγμή.